zycie_nasze_jak_pociag_sie_toczy__2016-08-12_17-15-27

Mamy dopiero początek roku, a mnie udało się już przejechać różnymi środkami lokomocji ponad 2000 km. Można powiedzieć, że ostatnie trzy tygodnie spędziłam w podróży i prawie przejechałam Polskę wzdłuż i wszerz.

Różne okoliczności to spowodowały, czasem radosne, czasem smutne. Przemierzając jednak te kilometry i przyglądając się ludziom w pociągach pomyślałam, że każdy z nas jest w takiej ciągłej podróży, niekoniecznie zmieniając miejsce swojego pobytu. Po prostu nasze życie jest taką podróżą.

slide_2

Gdy się rodzimy, stajemy na początku krętej ścieżki. Drogi przez życie. Mamy przed sobą jedynie mgliste drogowskazy i kawałki map po przodkach. Wyruszamy niepewni, może zbyt naiwni, ale pełni zapału i nadziei. Czasami zdarza się tak, że odnajdujemy swój cel, swoje szczęście, ale i tak ciągle dążymy do przodu. Bo mówią, że jeśli nie idziemy do przodu, to tak naprawdę cofamy się.

Wędrówka przez życie ciągle nas uczy czegoś nowego, poszerza naszą świadomość, kształci nasz charakter. Czasem jest poszukiwaniem, czasem jest ucieczką.

Każdy z nas dokądś zmierza, lecz nikt nie wie dokładnie dokąd. Cel tej podróży jest nam przeważnie nieznany. Nie wiadomo, czy nasza podróż skończy się za kilkadziesiąt lat, czy zaraz za najbliższym zakrętem.

Do naszego pociągu wsiadają ciągle nowi ludzie. Niektórzy są dla nas przeznaczeniem, a niektórzy są dla nas lekcją. Czasem wyciągamy wnioski z tych lekcji, a czasem popełniamy ciągle te same błędy. Często zatrzymujemy się w naszej podróży, bo nie wiemy w którą stronę iść. Czas jednak nieubłaganie pędzi do przodu, a my musimy iść dalej.

Życie to również podróż pełna przygód i nie można się poddawać, gdy jakiś etap tej wędrówki nie zakończy się po naszej myśli. Trzeba iść dalej, walczyć i brać z życia to, co najlepsze, a z przygód wyciągać wnioski lub cieszyć się nimi.

Żyjmy tak, aby  na koniec można było powiedzieć: NIE ŻAŁUJĘ TEJ PODRÓŻY!

Advertisements